★ Historia i sztuka · Mediolan i BrianzaMediolanKościół o skromnej fasadzie i wnętrzu w całości pokrytym freskami, kilka kroków od „Ostatniej Wieczerzy”. Nazywany jest Kaplicą Sykstyńską Mediolanu.
HistoriaKościół, zbudowany na początku XVI wieku, należał do najważniejszego klasztoru żeńskiego w Mediolanie. Dzieli go na dwie części mur: z jednej strony nawa dla wiernych, z drugiej chór mniszek klauzurowych, które uczestniczyły we mszy, pozostając niewidoczne. Ściany pokryli freskami Bernardino Luini, uczeń Leonarda, i jego synowie. Obok, w krużgankach klasztoru, mieści się muzeum archeologiczne z rzymską wieżą.
Pełny opis, dlaczego warto i co jest w pobliżu →★ Historia i sztuka · Mediolan i BrianzaMediolanOgród ukryty za renesansowym pałacem przy corso Magenta, z małą winnicą dawnych odmian winorośli.
HistoriaW 1498 roku, gdy Leonardo malował „Ostatnią Wieczerzę” w klasztorze naprzeciwko, Ludwik Sforza podarował mu tę winnicę. Leonardo cenił ją przez całe życie i wspomniał w testamencie. Po wiekach zaniedbania i wojennych bombardowaniach badania genetyczne zachowanych korzeni pozwoliły ustalić pierwotną odmianę, aromatyczną Malvasia di Candia, i w 2015 roku winnicę posadzono na nowo. Pałac, Casa degli Atellani, odrestaurował w latach dwudziestych architekt Piero Portaluppi.
Pełny opis, dlaczego warto i co jest w pobliżu →★ Historia i sztuka · Mediolan i BrianzaCapriate San GervasioNienaruszona XIX-wieczna osada robotnicza, z wielką przędzalnią bawełny, domkami robotników, szkołą, kościołem i cmentarzem.
HistoriaW 1878 roku przemysłowiec Cristoforo Benigno Crespi zbudował nad brzegiem Addy przędzalnię bawełny, a wokół niej całą wieś dla swoich robotników: domy z ogródkami, bezpłatną szkołę, ambulatorium, pralnię, teatr. Właściciele mieszkali w zamku, a na cmentarzu mauzoleum rodziny góruje nad grobami robotników. Od 1995 roku jest na liście UNESCO jako jeden z najlepiej zachowanych przykładów „idealnej osady pracy”. Fabrykę zamknięto w 2003 roku, ale domy wciąż są zamieszkane.
Pełny opis, dlaczego warto i co jest w pobliżu →★ Historia i sztuka · Jezioro Como, jezioro Maggiore i VareseTremezzinaJedyna wyspa na jeziorze Como, porośnięta lasem i ruinami romańskich kościołów, z jedną gospodą.
HistoriaW średniowieczu wyspa była ufortyfikowana i zamieszkana, sprzymierzona z Mediolanem. W 1169 roku mieszkańcy Como ją zniszczyli, a tradycja mówi, że biskup rzucił klątwę: żadnych dzwonów, żadnego kamienia na kamieniu i żadnego karczmarza na wyspie, pod groźbą gwałtownej śmierci. W XX wieku wyspę zapisano w spadku królowi Belgów, który zwrócił ją Włochom, by stała się miejscem dla artystów z Akademii Brera. Gospoda otwarta w 1947 roku kończy każdy obiad „rytuałem ognia”, kawą flambé, która ma odpędzać klątwę.
Pełny opis, dlaczego warto i co jest w pobliżu →★ Historia i sztuka · Jezioro Como, jezioro Maggiore i VareseLeggiunoŚredniowieczna pustelnia zbudowana na skalnej ścianie opadającej stromo do jeziora Maggiore, dostępna po schodach lub statkiem.
HistoriaWedług tradycji w XII wieku kupiec Alberto Besozzi przeżył katastrofę statku, wzywając świętą Katarzynę, i z wdzięczności zamieszkał jako pustelnik w grocie na tej ścianie. Wokół groty powstały kościół i klasztor, połączone portykami zawieszonymi nad przepaścią, z freskami z różnych wieków.
Pełny opis, dlaczego warto i co jest w pobliżu →★ Miasteczko · Jezioro Como, jezioro Maggiore i VareseCastiglione OlonaRenesansowe miasteczko w dolinie Olony, z freskami toskańskiego malarza Masolina da Panicale.
HistoriaW latach dwudziestych i trzydziestych XV wieku kardynał Branda Castiglioni, który mieszkał we Florencji i w Rzymie, przekształcił swoją rodzinną miejscowość w małe idealne miasto w stylu toskańskim, sprowadzając florenckich artystów. Masolino pokrył baptysterium freskami z historią świętego Jana Chrzciciela, jednymi z pierwszych przykładów renesansowej perspektywy w Lombardii. Dlatego miasteczko nazywane jest „wyspą Toskanii w Lombardii”.
Pełny opis, dlaczego warto i co jest w pobliżu →★ Historia i sztuka · Valtellina i ValcamonicaCapo di PonteSkały wygładzone przez lodowce i pokryte tysiącami wyrytych postaci: myśliwych, wojowników, domów, wozów, map i symboli.
HistoriaPrzez ponad osiem tysięcy lat, od końca ostatniego zlodowacenia po czasy rzymskie, mieszkańcy doliny wyryli na skałach ponad dwieście tysięcy postaci. W 1979 roku sztuka naskalna Valcamoniki stała się pierwszym włoskim obiektem wpisanym na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Jeden z wyrytych symboli, „róża kamuńska”, został logo Regionu Lombardia.
Pełny opis, dlaczego warto i co jest w pobliżu →★ Miasteczko · Jezioro Garda i MantuaLimone sul GardaMiasteczko ściśnięte między jeziorem a skalną ścianą, z limonaie, szklarniami na filarach, w których uprawiano cytrusy najdalej na północ na świecie.
HistoriaDo lat trzydziestych do Limone można było dotrzeć tylko łodzią lub pieszo, a jego mieszkańcy przez wieki żyli w izolacji. W 1980 roku lekarze odkryli u jednego z nich rzadki wariant genetyczny, nazwany Apolipoproteiną A-I Milano, który wydaje się chronić przed chorobami układu krążenia: według badań wszyscy nosiciele pochodzą od jednej pary z Limone żyjącej w XVIII wieku.
Pełny opis, dlaczego warto i co jest w pobliżu →★ Miasteczko · Jezioro Garda i MantuaSabbionetaRenesansowe miasto idealne zamknięte w murach w kształcie gwiazdy, z pałacami, bardzo długą galerią i jednym z najstarszych teatrów w Europie.
HistoriaZałożył je od zera, w latach 1556–1591, książę Vespasiano Gonzaga, żołnierz i człowiek kultury, który chciał mieć „małe Ateny” z regularnymi ulicami, placami i wszystkim, czego potrzebował dwór. Teatro all'Antica, zbudowany przez Vincenza Scamozziego w latach 1588–1590, to jeden z pierwszych teatrów w Europie zaprojektowanych jako osobny budynek. Po śmierci księcia miasto się zatrzymało i pozostało niemal nienaruszone.
Pełny opis, dlaczego warto i co jest w pobliżu →★ Historia i sztuka · Valtellina i ValcamonicaPiuroDolina nad Chiavenną z renesansowym pałacem, ruinami zasypanego miasta i wodospadem skaczącym między skałami.
HistoriaPiuro było bardzo bogatym miasteczkiem, które handlowało jedwabiem i kamieniem garnkowym z pół Europą. Wieczorem 4 września 1618 roku z góry Conto oderwało się osuwisko i w kilka minut zasypało je wraz z niemal wszystkimi mieszkańcami, być może tysiącem osób. Ocalał pałac Vertemate Franchi, z salami z intarsjowanego drewna i sadem, dziś otwarty dla zwiedzających. Niedaleko wodospady Acquafraggia opisał już Leonardo da Vinci.
Pełny opis, dlaczego warto i co jest w pobliżu →